İçeriğe geç
Antep Son Medya

Günün konularına sade ve sakin bir bakış

Eğitim Gündemi 4 dk okuma Berrin Karaca

Pergel, Gönye ve Cetvel: Geometri Takımının İşleyişi

Okul çantasındaki geometri takımı, matematiğin soyut tanımlarını elle tutulur hâle getiren küçük ölçme aletlerinden oluşur. Pergelin, gönyelerin, cetvelin ve açıölçerin nasıl çalıştığına yakından bakıyoruz.

Okul çantasının içinde yıllarca aynı yeri işgal eden, ama üzerine pek düşünülmeyen bir kutu vardır: geometri takımı. İçinde çoğunlukla bir pergel, iki gönye, bir cetvel ve bir açıölçer bulunur. Bu aletler ilk bakışta basit plastik ve metal parçalar gibi görünür; oysa her biri, kâğıt üzerinde doğruluğu güvence altına almak için tasarlanmış küçük birer ölçme makinesidir. Nasıl çalıştıklarını anlamak, geometri derslerinde yapılan hataların büyük bölümünü daha en baştan ortadan kaldırır.

Pergel neden çember çizer

Pergelin mantığı tek bir cümlede özetlenebilir: bir noktaya sabitlenmiş, uzunluğu değişmeyen bir mesafeyi döndürmek. İğneli bacak merkeze saplanır, kalemli bacak ise o merkezden hep aynı uzaklıkta kalarak döner. Ortaya çıkan iz, tanımı gereği çemberdir; çünkü çember, bir noktaya eşit uzaklıktaki noktalar kümesidir. Pergel bu tanımı elle uygulanabilir hâle getirir. Bacaklar arasındaki açıklık bozulursa çizgi çember olmaktan çıkar, spirale döner. Bu yüzden vidası gevşemiş bir pergel, ne kadar dikkatli kullanılırsa kullanılsın doğru sonuç vermez.

Pergelle çalışırken en sık yapılan hata, kâğıdı değil pergeli döndürmeye çalışmaktır. Deneyimli çizim yapanlar başparmak ile işaret parmağı arasındaki başlığı çevirir, gövdeye baskı uygulamaz. Kalem ucu iğne ucundan bir tık kısa olmalıdır; aksi hâlde iğne kâğıdı deler, merkez kayar ve çember kapanmaz. Kurşun kalem ucu da yassı biçimde bilenirse çizgi ince ve sabit kalınlıkta çıkar.

İki gönye neden iki farklı biçimdedir

Geometri takımındaki gönyeler rastgele seçilmiş üçgenler değildir. Biri 45-45-90, diğeri 30-60-90 derecelik açılara sahiptir. Bu ikisi bir araya getirildiğinde, açıölçere hiç dokunmadan 15, 30, 45, 60, 75, 90 ve 105 derece gibi pek çok açı elde edilebilir. Bir gönyenin kenarını sabit tutup diğerini onun üzerinde kaydırmak ise paralel doğru çizmenin en hızlı yoludur. Teknik resim eğitiminde bu ikili, uzun yıllar boyunca cetvelden bile fazla kullanılmıştır.

Gönyelerin kenarlarının düz kalması önemlidir. Çantada dolaşan bir gönyenin köşeleri çabuk aşınır, ince çatlaklar oluşur ve o kenardan çizilen doğru hafifçe dalgalanır. Kırık köşeli bir gönye artık ölçü aleti değildir; şablon olarak bile güvenilmez. Aynı şekilde, gönyeyi kalem ucuna dayayıp bastırmak yerine kâğıda hafifçe oturtmak, çizgilerin kaymasını engeller.

Cetvelin sıfır noktası nerede başlar

Cetvelde en çok gözden kaçan ayrıntı, sıfırın nerede olduğudur. Bazı cetvellerde sıfır çizgisi tam kenardadır, bazılarında kenardan birkaç milimetre içeridedir. Ölçüye kenardan başlamak, ikinci tip cetvellerde her ölçümde sabit bir hata üretir. Doğrusu, sıfır çizgisini ölçülecek noktaya hizalamaktır. Uzunluğu okurken göz, cetvelin tam üzerinde olmalıdır; yandan bakıldığında ölçek çizgisi ile kâğıt arasındaki kalınlık farkı okumayı kaydırır. Bu kaymaya paralaks denir ve özellikle kalın plastik cetvellerde belirgindir.

Cetvelin bir başka görevi de ölçek okumaktır. Haritalarda, planlarda ve teknik çizimlerde ölçek, kâğıttaki bir uzunluğun gerçekte kaça karşılık geldiğini söyler. Ölçekli cetvellerde farklı yüzler farklı oranlara ayrılmıştır; doğru yüzü seçmeden yapılan her ölçüm baştan yanlıştır.

Açıölçerin iki sıra sayısı

Açıölçerin üzerinde iç içe iki sayı dizisi bulunur. Biri soldan sağa, diğeri sağdan sola artar. Bu, aletin hem sağa hem sola açılan açılarda kullanılabilmesi içindir. Öğrencilerin sık yaptığı hata, yanlış sıradan okuma yapmaktır; 60 derecelik bir açı 120 olarak kaydedilir. Basit bir kontrol bu hatayı ortadan kaldırır: açı gözle dar görünüyorsa okunan değer 90'ın altında olmalıdır, geniş görünüyorsa üstünde. Merkez deliğinin açının köşesine, taban çizgisinin ise kenarlardan birine tam oturması da şarttır.

Takımın bakımı ve ömrü

Geometri takımı, bakım isteyen bir alet setidir. Metal pergel nemli çantada kalırsa paslanır ve eklemi tutukluk yapar. Şeffaf gönyeler zamanla çizilir; ölçek çizgileri silikleşir. Kalem izleriyle kirlenen yüzeyler nemli bir bezle silinip kurulanmalıdır. Aleti temiz tutmak yalnızca görünüm meselesi değildir: şeffaflığını yitirmiş bir gönyenin altındaki çizgi görünmez, bu da hizalamayı zorlaştırır.

Bir başka pratik alışkanlık, takımı kutusunda taşımaktır. Pergelin iğnesi serbest gezdiğinde hem defterleri deler hem de ucu körelir. Körelmiş bir iğne merkezde tutunamaz. Kutunun içine küçük bir yedek kalem ucu ve bir zımpara kâğıdı parçası koymak, ders sırasında yaşanan kesintileri azaltır.

Ölçmeyi öğrenmenin dersle ilgisi

Geometri takımını doğru kullanmak, aslında bir düşünme alışkanlığı kazandırır. Öğrenci, çizdiği her doğrunun bir tanıma dayandığını, her açının ölçülebilir olduğunu ve hatanın nereden geldiğini fark etmeye başlar. Bilgisayar destekli çizim yaygınlaşsa da bu temel el becerisi değerini korur; çünkü ekranda yapılan bir çizimin doğru olup olmadığını anlamak için de aynı geometrik sezgi gerekir.

Kısacası, kutunun içindeki bu birkaç parça, matematiğin soyut tanımlarını elle tutulur hâle getiren araçlardır. Pergelin sabit açıklığı çemberin tanımını, gönyelerin açıları üçgenin iç açı toplamını, cetvelin ölçeği oran kavramını somutlaştırır. Aletleri tanımak, konuyu tanımanın ilk adımıdır.